27 Mayıs 2010 | Yazar: Benan Kapucu | Konu: Söyleşi
Küresel markaların mağaza uygulamalarından yenilikçi ofis çözümlerine, özel konutlardan otellere birçok farklı alanda iç mekan projelerine imza atan Yalın Tan ve Jeyan Ülkü, tasarım ve uygulama deneyimini aynı potada eritiyor. İki yönlü çalışma tarzının getirdiği avantajla, müşteriye tek elden hizmet veriyor ve ayağı yere sağlam basan projeler üretiyorlar.
Yaklaşık on yıldır, perakende, ofis ve konut projeleri gerçekleştiren Yalın Tan &Jeyan Ülkü İç Mimarlık, proje ve uygulamanın yanı sıra yerli ve yabancı markalara yenilikçi mekan konseptleri geliştiriyor. İki ortak Abdi İpekçi caddesindeki yeni ofislerinde bugünün çalışma kültürüne dair sorularımızı yanıtlıyor.
Yalın Tan – Jeyan Ülkü iç mimarlık ofisi olarak daha çok ne tip projelere yoğunlaşıyorsunuz?
Jeyan Ülkü-Mango, Levis ve Diesel gibi belli global markaların uygulama projelerini, proje yönetimini ve inşaat yönetimini yapıyoruz. Bu markaların global tasarımlarını buranın mekan ölçeğine uyarlıyoruz. Uygulama projeleri arasına şimdi yeni bir ofis konsepti geliştirme işi de katıldı. Yeni Bosna’da, Hong Konglu bir mümessillik firması olan Lee&Pung’un 8000 met-rekarelik ofis projesini tamamladık. Projenin konsepti yurt dışından geldi ama belirli noktalarda bizim de katkımız oldu. İki plan, bir kesit, bir de aydınlatma projesi vardı elimizde sadece. Projeyi epeyce geliştirdik; iç mimari haricinde deprem güçlendirme çalışmasını da gerçekleştirdik. Yaklaşık 17000 metrekarelik bir arazide, binadan geriye kalan 9000 metrekarelik alanda altyapı çalışması yaptık.
Sadece tasarım değil, uygulama aşamasında da işe dahil oluyorsunuz, öyle mi?
JÜ-Son zamanlarda özellikle ofis projelerinde – daha çok İngiliz firmaların ortaya attığı bir kavram bu – ‘design&build’ tarzı çalışıyoruz. Onun dışında ister istemez bazen uygulama işinin içinde de oluyoruz. Bunun iki sebebi var: İlki, müşteri işi tek bir muhatapla bitirmek istiyor. İkinci neden ise, kendi yarattığınız projede hiçbir şeyi yanlış uygulamayacağınızdan müşteriniz de emin oluyor. Bu da firma olarak en büyük avantajlarımızdan biri.
İkinizin uzmanlaştığı farklı alanlar var mı yoksa, her projeyi birlikte mi çözümlüyorsunuz?
Yalın Tan- Biz iki ortağız ama iki ayrı firma gibi çalışıyoruz. Bizde bir tasarım ekibi vardır, bir de uygulama ekibi… Proje çözümlendikten sonra iş diğer tarafa, uygulama bölümüne aktarılır. Bu sistemin bize faydası olduğu kadar müşteriye de faydası var. Çünkü tasarım yaparken ayağınız yere basmasa bile uygulama bölümünde ayağı yere basmak zorunda. Öte yandan, tasarlama aşamasında özellikle yapabileceğinizi bildiğiniz projeler üzerine gidiyorsunuz. Bizim işlerde müşterimiz üç boyutlu prezentasyonlarda ne görüyorsa, fotoğraflarda da aynısını alır. Bu sonuç elbette uygulama tecrübemizin yüksek olmasından kaynaklanıyor. Bazı müşterilerimiz uygulamayı kendileri üstlenmeyi tercih ederse, onlara proje danışmanlığı paketi de sunuyoruz.
JÜ- Tabii proje danışmanlığı bir ihale halinde sunuluyor. Mimari, elektrik, mekanik, şartnamesini içeren, müşterinin teklif alabileceği formatta bir dosya hazırlıyoruz.
YT- Kavacık’taki Novartis Genel Müdürlüğü’nün proje danışmanlığı, konseptin yaratılması, oradaki yönlendirme uygulama için de bir ihale sunduk örneğin. O ihaleye katılan farklı bir firmayla işlerini yürüttüler; biz yine servisimizi sürdürdük. Ortaya da olumlu bir netice çıktı. Tasarımı biz yapıyorsak, kontrolünü de bizim üstlenmemiz gerekir. Müşteriye de o şekilde empoze etmeye çalışıyoruz. Yeni ürünleri de böylece daha yakından takip edebiliyoruz.
Etiketler: Jeyan Ülkü, Söyleşi, Yalın Tan | İlk yorumu siz yapın »
8 Nisan 2010 | Yazar: Benan Kapucu | Konu: Söyleşi
Röportaj: Benan Kapucu Potre: Mustafa Nurdoğdu
İyi bir tasarımcının, üretici ve işletmeci gibi de düşünmesi gerektiğine inanan tasarımcı, B&T Design’ın marka stratejisinde ve tasarım yönetiminde önemli bir rol üstleniyor. Tasarım sürecinin odağına “insan”ı koyan bir yaklaşımla, endüstriyel üretime uygun ve yenilikçi ürünler tasarlamayı önemsiyor.
Mimar Sinan Üniversitesi Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü’nden mezun olduktan sonra mobilya sektöründe çalışmayı seçen Alp Nuhoğlu, yıllardır “insanı odağına alan, sürdürülebilir ve kolay algılanabilen” mobilyanın izini sürüyor. Alp Nuhoğlu ile B&T’nin yenilenen Kozyatağı mağazasında sohbet ediyoruz.
Mobilya tasarımına yönelmeniz nasıl oldu?
Mobilya ile ilgili tüm tecrübemi üniversite ikinci sınıfta okulun yanı sıra sahibi olduğum butik bir mobilya mağazasında üretimini atölyemde yaptığım tasarımların satışını yaparak kazandım. Bu yaklaşık 5-6 sene sürdü. Yaptığım iş öğrencilik döneminde hayatımı kazanmanın yanı sıra benim için olağanüstü bir deneyim oldu. Bence bir tasarımcının aynı zamanda hem üretici hem de bir işletmeci gibi düşünmesi ve müşteriyi tanıması gerekiyor.
B&T markasının yükseliş trendinde önemli bir payınız var. Tasarım stratejisini nasıl kurguladınız?
Ben B&T ile çalışmadan önce firma içerisinde alınan kararlarda markalaşma üzerinde kurgulanmış bir strateji vardı. Dolayısıyla firmaya uyum sağlamam ve tasarımı yönlendirmem için gerekli olan zihinsel alt yapı zaten hazırdı.
”İyi mobilya” ya da “iyi sandalye” nedir sizce?
“İyi mobilya” ya da herhangi bir “iyi ürün” için toplam kalite ve sağladığı toplam fayda vazgeçilmez olandır. Bence “iyi mobilya” tasarlayan, üreten, satan ve alan için gerekli maksimum fayda kriterlerinden en yüksek notu alan üründür. Talep edenin iyi mobilya seçebilme yetisinin olması, tüm bunların oluşması için gereken en önemli denge unsurlarından biri. Yani tasarımın gereksiz süslerle oluştuğu bir genel beğeni anlayışının hakim olduğu pazarda, rafine tasarımın, iyinin peşindeki tasarımcının gelişmesi ve pazarı büyütmesi oldukça zor.
B&T Mobilya’da kalite, tasarım ve fiyat dengesini nasıl gözetiyorsunuz?
Tasarım kavramı genelde ya pahalı ya da uçuk kaçık algılanır. En başında yeterli kaliteyi ve ürünün pazarına uygun fiyat aralığını oluşturabilen ürün için ‘iyi tasarım’ diyebiliriz bence. Ama endüstriyel üretimde bence asıl belirleyici olan üretiminizin yanı sıra iyi tedarikçiler, maliyet ve kalite standartlarını oluşturmuş fasoncular ve Häfele gibi çözüm ortaklarıdır.
Ürünü tasarlarken ya da yeni bir koleksiyon oluştururken hangi kriterleri esas alırsınız?
Bir ürünü tasarlarken önce işletmeci gözüyle bakmak gerektiğine inanırım. Eğer kazanç yoksa bir sonraki adım ve hedefler hep kağıt üzerinde kalır. Eş zamanlı kaygılarım ise mesleki etik değerler ve kalıcılıkla ilgili. Malzeme ve renklerle ilgili kriterler ise günlük trendler dışında tamamen endüstriyel üretime uygun ve yenilikçi olmak zorunda. Bir de doğal olarak ürünün ‘insanla ilgili olduğu’ kriterinin önceliğe alınması gerekir. Aslında Tanju Özelgin’in çok önemsediğim “Tasarımı bir cümleyle ifade edecekseniz, özneye insanı koyacaksınız” sözü bunu çok iyi açıklıyor.
Yeni mağaza konseptinizden ve son koleksiyonunuzdan söz eder misiniz?
B&T şimdiye kadar yurt içi ve yurt dışında önemli projelerin taşınabilir mobilya ihtiyaçlarını karşılayan bir koleksiyona sahipti. 2008 yılında aldığımız bir kararla projeler için üretilen ürünlerimizin yanı sıra ev mobilyasında yeni bir yapılanma, koleksiyon oluşturma ve pazarımızı büyütmeye karar verdik. Bina düzenlemesini Tanju Özelgin’in yaptığı yeni mağazamız ile birlikte kendi özgün ev anlayışımızı yansıtan bir koleksiyon hazırladık. Koleksiyon, ev içerisinde kullanılan tüm ürünlerin konforu ve rafine tasarımı arayan kentli insanın ihtiyaçları doğrultusunda yorumlanmasından oluşuyor. Bizi oldukça heyecanlandıran bu gelişmenin aldığımız pozitif tepkileri doğru yolda olduğumuzu gösteriyor.
MOSDER verileri, mobilya endüstrisinin pazar payının 7.5 milyar dolara ulaşmış olduğunu gösteriyor. İstihdam edilen tasarımcı ve arge elemanın aynı oranda artış gösterdiğini söyleyebilir miyiz?
Evet tasarımcılar özellikle mobilya sektöründe kriz dönemlerinde, durumu kurtarmak adına her şey yapıldıktan sonra ilk akla gelen pek muteber kişilerdir. Ama bunda suçu sadece sanayicide aramak yanlış olur. Sanayi ile barışık olamayan tasarımcılar, gerçekçi projeler üretemeyen üniversiteler, tasarımın devlet politikası olarak önemini kavramayan siyaset de kaçırılan fırsatların eşdeğer sorumluları bence.
Markasız, kayıtsız ‘merdiven altı’ firmalar da açmazlardan biri mi sizce?
Ben markasız, merdiven altı firmaların tüm olumsuzluğuna rağmen geleceğin potansiyel akıllı firmaları olarak görüyorum. Markalaşmış hantal firmalar işlerini bir şekilde bu firmalara kaptırıyorsa sorunu önce kendilerinde aramaları gerekiyor. Çünkü seksenlerde başlayan ve halen geçirmekte olduğumuz bu süreçte henüz olan bir şey yok. Bana göre fırsat ve tehdit hala büyük küçük her firma için eşit şartlarda bekliyor. İtalya gibi köklü herhangi bir tasarım kültürümüzün oluşabilmesi sadece firmalara bağlı değil. Bizim de yaklaşık evreleri geçirmemiz, en azından iyi tasarımı seçebilen kalabalıkların mutlaka artması gerekiyor.
Her alanda yükselen “bireysellik” akımı, küreselleşme ya da gelişen teknoloji ev mobilyasına nasıl yansıyor?
Bu tür akımlar bize diğer sektörlerde de olduğu gibi yurtdışından geliyor. Bizde moda gibi algılanan bu tür akımların gözden kaçırdığımız alt yapıları ve teknolojik hazırlıklarından söz etmiyoruz. Örneğin kişiye özel mobilya kavramı geliştirilen yeni üretim yöntemleri ve yenilikçi malzemeler kullanılarak sağlanıyor. Trendler ve eğilimler tamamen geleceğin sürdürülebilir üretim koşulları ya da çevreci malzemeler üzerinde şekilleniyor. Mobilya ya da diğer sektörlerdeki eğilimlerin tamamı artık ayırım gözetmeksizin “İnsan için en iyisi” adına yapılanların toplamından oluşuyor.
Etiketler: Alp Nuhoğlu, B&T Design, mobilya tasarımı | İlk yorumu siz yapın »
17 Kasım 2009 | Yazar: Benan Kapucu | Konu: Söyleşi
Serdar Çakır
Hastane, otel ve havaalanı gibi birçok girdisi olan, çokkatmanlı projelerin ürün ve malzeme seçiminden şantiye yönetimine uzanan karmaşık iş sürecini kapsayan proje yönetimi, deneyim ve yoğun emek gerektiren bir uzmanlık alanı. Mimarlık eğitimi aldıktan sonra, sağlık yapılarının proje yönetiminde uzmanlaşan Acıbadem Proje Yönetim İnşaat Grup Yöneticisi Serdar Çakır, hem iş sürecini hem de bağlı olduğu proje yönetim biriminin hastane mevzuatını değiştiren yeniliklerini aktardı.
Röportaj: Benan Kapucu Portre: Mustafa Nurdoğdu
Acıbadem Proje Yönetimi bünyesinde, başta- geçen sayıda ayrıntılı biçimde ele aldığımız- Acıbadem Maslak hastanesi olmak üzere (bkz. Hafele Gateway 11) birçok hastane projesinin uygulama koordinasyonunu üstlenen Serdar Çakır, bu alanda en deneyimli isimlerden biri. Acıbadem Proje Yönetimi olarak tıp teknolojisi ve hastane mimarisi alanında tüm dünyadaki yenilikleri izlediklerini vurgulayan Çakır, inovatif proje yönetiminin inceliklerini anlatıyor:
Şimdilerde üzerinde çalıştığınız projelerden bahseder misiniz?
Acıbadem hastanelerinin tadilat ve yenileme çalışmaları ağırlık kazandı şu sıralar. Haliyle, 7-8 seneden sonra binalarımız yaşlanmaya başlıyor ya da yeniliklere ayak uydurması gerekiyor, Bir süre sonra hasta potansiyeli artınca, bunu karşılayamaz hale geliyor. İhtiyaca göre planlamaların ve tadilatların yapılması gerekebiliyor. Şu sıralar öyle işler gündemde. Ayrıca bu dönem, Acıbadem Sağlık Grubu adına ,farklı müteahhit ve yatırımcıların yapmakta olduğu, projeleri tarafımızca oluşturulmuş iki ayrı kompleksin imalat kontrollerini yürütmekteyiz. Yatırımcıların sözleşme kapsamında yükümlülüklerini yerine getirerek binaları teslim etmelerinin ardından sağlık grubu adına Proje Yönetimi’ne ait imalatlar ile medikal ekipmanları yerleştirmek suretiyle açılışa hazır hale getiriyoruz. Farklı bir model olarak devam etmekte olan Eskişehir ve Fulya Hastanelerimizin de 2010 yılı içerisinde açılışa hazır hale gelmesi hedeflenmekte.
Yenileme çalışmalarının dışında bir hayır işimiz de var. Mehmet Ali Aydınlar’ın memleketi olan Malatya Arapgir’de 17.000 metrekarelik bir okul kompleksinin inşaatı sürmekte. Şu sıralar hastane uygulamalarımızın yanında birde böyle bir işimiz var. Onu da bu yılın sonuna kadar teslim etme gayretinde olacağız. 2010 projelerimiz ise Bodrum hastanesi ve Acıbadem Üniversitesi olacak. Acıbadem Üniversitesi 6000-7000 metrekarelik bir binada bu sene eğitime başladı. Önümüzdeki sene yer ve projelerinin netleşmesinin ardından ana kampüs inşaatına başlanacak.
Hastane projelerinin çok karmaşık ve katmanlı bir yapıya sahip olduğunu biliyoruz. Medikal planlama ve iç mekan tasarımından sonra nasıl bir süreç işliyor? Aşamalarından bahseder misiniz?
Projeler bittikten sonra -olgunlaştıktan sonra diyemeyeceğim, çünkü proje sürekli uygulama boyunca yaşıyor- şantiye sürecinde. medikal planlama anlamında da değişiklik olabiliyor, iç mimari de doğası gereği onunla birlikte yaşamaya başlıyor. Alanlar çıktıkça, projenin üçüncü boyuta geçmesiyle kararlar değişebiliyor. Ama esas olarak baktığımız zaman, projenin gelişiyle beraber birkaç aşama başlar: İlk olarak en başta yapılan bütçeye uygun malzeme seçimleri yapılır.İkinci aşamada görev dağılımları olur. Bu iki programda, bizim verdiğimiz tarifler gereği ihale aşaması başlar. İhale sürecinde -yine özellikle iç mimarlarla bir şekilde kopmadan çalışamız gerekir ki- asıl dikkat yoğunlaştırılacak konu iç mimaridir. En büyük yükümlülüklerimizden biri başta öngörülen maliyetin aşmamasıdır. İç mimaride o kadar geniş bir yelpaze var ki kontrol altında tutmak son derece güçtür. Projeyi iç mimarın önüne verdiğiniz zaman o çizer, hayal gücünü sonuna kadar kullanır. Bizim onları kendi bütçemize adapte etme gibi bir sorumluluğumuz var. Bu da disiplin altına almamız gereken, proje yönetimi kavramını içerisinde iç mimarı, gerekiyorsa medikal planlamayı da yönlendiren bir çalışma haline geliyor. Bütün bunların içerisinde bilgilerin doğru aktarımı, doğru firmaların seçimi, doğru maliyet planlamalarının yapımı tamamlandıktan sonra uygulama aşamasına geçilir.
Peki, detaylarda hangi kriterlere göre hareket ediyorsunuz?
Detaylarda, hastane yapısı içinde kullanılacak malzeme var, kullanılmayacak malzeme var, öncelikle onu ayrımı önemli. Bizim uzun soluklu çalışma dönemimizde, artık firmalar bizlerle beraber bu ahlakı edinmiş durumda. Çok nadiren bizim teknik anlamda onaylamadığımız işler çıkar. Onun haricinde dediğim gibi bütçe gerçeğini asla unutmuyoruz, ona uygun controller yaparak firmayı yönlendirmeye çalışıyoruz. Süre de tabii bu işin önemli faktörlerinden biri.Seçilen bir malzemenin de örneğin kısa zamanda tedarik edilebilmesi ve uygulanabilmesi gerekiyor.
Yenilikleri, yeni ürün ve malzemeleri nasıl takip ediyorsunuz?
Bizde departmanlar sorumlulukları gereği gitmeleri gereken fuarlara giderler, konferanslara katılırlar. Medikal planlama ile ilgili birimimizin yetkilileri, gerek yeni cihazlarla ilgili tanıtımlara, gerek kendi bilgi seviyelerini artırmak ve bu alandaki gelişmeleri takip etmek maksadıyla gereken konferanslara eğitimlere düzenli olarak katılır; yeni eklenmiş denenmiş ve bulunmuş konuların aktarıldığı seminerlerde bulunurlar. Proje ve uygulama departmanında görev yapan arkadaşlarımız ise malzeme ve detay bilgisini geliştirecek eğitimlere ve fuarlara katılıyorlar. Güvenlik ve yangın gibi konularda da seminerlere, eğitimlere gönderiyoruz. Bu gibi konuları kendi içimizde çözümlemeye çalışıyoruz.
Son zamanlarda yaşadığımız birkaç örnek, hastanelerin afetlere karşı ne kadar donanımsız olduğunu ortaya koyuyor.
Evet, selden sonra yaşadığımız olaylar da öyle… Maalesef ülkemizde felaket yaşanmadan ders almıyoruz. Yönetmeliklerde açığımız çok fazla, özellikle yangına karşı. Bugüne kadar olmayacak insanlar, ‘Ben bu malzemeyi satıyorum’ diye karşımıza çıkıyor.
Bürokratik engellerle de karşılaşıyorsunuzdur mutlaka. Mevzuat elli yıl öncesinden geliyor zira öyle değil mi?
Aslına bakarsanız bir Türkiye’deki standartların önünde gittiğimizi söyleyebilirim. Bu kadar hastane projesinden sonra açıkçası, Sağlık Bakanlığı’nın Türkiye’de yapılacak sağlık kuruluşlarında hangi detayları,malzeme ve standartları aradığını,hangi koşulların sağlaması gerektiğini çok iyi biliyoruz. Daha işe başlamadan kafamızda işin detayları oluşuyor. Standartların dışına çıktığınızda denetimden geçemiyorsunuz zaten, bir iki santimlik bir farkın bile önemli olduğunu biliyoruz. Bu sayede ‘Sağlık Bakanlığı denetiminden ‘eksik raporu’ düzenlemeksizin işletme ruhsatı almıştır. Ancak yapılması arzu edilen kimi uygulamalar da yönetmeliklerde yer almaması sebebiyle gerçekleşememekte.
Sağlık projelerinde, örnek model oluşturduğunuzu söyleyebiliriz öyleyse…
Öyle sayılır, çok geniş bir yelpaze bu. Acıbadem Proje Yönetimi’nin kendi içinde uzman olan her birimin bileşkesiyle ortaya çıktığını söylemeliyim. Her bir departman kendi konusunu tek başına yürütebilecek konumda. Yoksa, bu kadar büyük bir bileşkeyi zaten yönetmek kolay değil.
Proje yönetiminde kaç departman bulunuyor?
İnşaat, elektro mekanik, proje ve medikal planlama olarak dört ana başlıkta çalışmaktayız. Muhasebe ve satınalma departmalarımızda bu dörtlünün destekçileri. Elektrik ve mekanik gruplarımızı,birbirleri ile olan girift ilişki sebebiyle birleştirerek elektromekanik olarak tek çatıda birleştirdik. Standart proje yönetimi oluşumlarına gore farklı olarak hizmet veren Medikal planlama departmanımız , hastane ihtiyaç programına gore mimari planlamanın gerçekleşmesinden,alımı yapılacak ana ekipmanların konfigürasyonlarının belirlenmesi, satın almasının gerçekleştirilmesi ve kurulumunu nun tamamlanarak devreye alınmasına kadar görev yapmakta. Onun dışında konusunda uzman kişi ve / veya firmalardan profesyonel danışmanlık hizmeti aldığımız konular bulunmakta. Görüldüğü gibi çok yönlü olarak toplanan tüm veriler, departmanların arasında planlanan uyumlu çalışması sayesinde örnek gösterilecek hastane yapılarının başarıyla tamamlanmasını sağlamakta.
Proje yönetimi olarak hastane yapılarına getirdiğiniz yeniliklerden söz eder misiniz?
İlk aklıma gelen konu, kütle olarak ön planda olması sebebiyle Maslak hastanesinin çift cephesi.Kullandığımız ikinci cephe,Hem görsel anlamda kesintisiz bir yüzey oluştururken aynı zamanda ,hem Büyükdere Caddesi’nden hem de Park Orman’dan kaynaklı gürültülere karşı çok ciddi bir fayda sağladı. Hastane, peyzajıyla sakin rengiyle bir duruluk içerisinde. Cephe konseptiyle bu anlamda çok örtüştü Bina içi uygulamalarımızda ,akustik tavan malzemesini hastane iç mekanlarına soktuk, yankıyı kesti ve daha gürültüsüz bir ortam yarattı. Özellikle yoğun trafiğe sahip poliklinik odalarında rahatsız edici uğultuyu da böylece kesmiş olduk. Günışığını yönetmeliğin izin verdiği ölçüde en fazla oranda kullanmaya çalıştık Gün ışığının hasta psikolojisinde ne derece önemli olduğu hepimizin malumu.
Ama asıl önemli noktalardan biri de, akıllı bina teknolojisi ile yönetilen binamızda ilave ettiğimiz dijital hasta takip sistemi.Hasta ile ilgili her türlü tıbbi bilgi,elektronik kayıt sistemi aracılığı ile olabilecek en güvenli şekilde ilgili doktora, hemşireye vs. ulaştırılmakta. İlk olarak Maslak hastanesinde uyguladığımız sistemde, hasta odalarındaki bilgisayar sayesinde doktorun,hasta bilgilerini ilgili birimlerin takip edebileceği bir merkeze aktarması söz konusu. Hastanın takibi açısından bana göre, sağlık yapılarına getirdiğimiz en önemli yeniliklerden biri de bu. Bununla birlikte Maslak hastanemiz,medical ekipmanlar ile ilgili önemli yeniliklere sahip.Maslak özellikle onkoloji branşında iddialı bir yere sahip oldu.Kanser tedavilerini bir iki dakikalara indiren cihaz Türkiye’de ilkdir. Ameliyathanelerimiz biri,organ nakli ve yüksek enfeksiyon riski olan operasyonların güvenle yapılmasına olanak sağlayan `ultra-clean` teknolojiyle yapılmıştır.Ameliyathanelerimizden ,150 kişi kapasiteli konferans salonumuza yaptığımız görüntü nakli ile operasyonların canlı olarak izlenebilme imkanı bulunmaktadır.
Karmaşık bir iş süreci var proje yönetiminin ardında. Şantiyeleri de takip ettiğiniz oluyor mu?
Tabii, uygulama çalışmalarının kalite ve sure olarak takibi yapmakta olduğumuz çalışmanın en önemli parçası.O yüzden zamanımızın önemli sayılacak bir bölümü şantiyelerde geçiyor. İşin içindeyiz sürekli. O ilgiyi, kontrolü ve takibi de koparmamak gerekiyor. İnsan sürekli işin içinde olunca hataları ve gereklilikleri fark edemeyebiliyor; böyle durumlarda dışarıdan bir gözle olası eksikleri daha kolay görebiliyor,daha pratik çözümler üretebiliyorsunuz. Bana göre sanayi yapılarının dahi bir adım ötesinde ,bina inşaatları arasında en karmaşık iştir hastane. Hastane, ‘akıllı bina’ diye tarif edilen yapının gereklerini harfiyen yerine getirmeli. Her detay, her oda, her cihaz büyük bir senaryonun parçası. Biz “6000 aktivite” diye adlandırdığımız bir yönetim sergiliyoruz. Hafele’den aldığımız en basit vidanın bile bir kalem olduğunu düşünürseniz işin boyutunu anlayabilirsiniz.
Etiketler: proje yönetimi, Serdar Çakır | İlk yorumu siz yapın »
9 Ekim 2009 | Yazar: Benan Kapucu | Konu: Mimari, Söyleşi
“Hastane, tüm dişlilerin birbiriyle uyum içinde çalıştığı işleyen bir mekanizma gibi olmalı” diyor Lina Mimarlık’ın kurucu mimarı Aylin Şensoy. Başta Acıbadem hastaneleri olmak üzere, ağırlıklı olarak hastane projelerine odaklansa da mimarlık şirketi, turizm yapıları, ofis binaları, konut projeleri gibi mimarlığın her ölçeğinde işler üretiyor.
Hastane mimarisi, medikal planlamadan tıp teknolojisine, insan psikolojisinden malzeme ve renk bilgisine birçok farklı katmanı olan, yatayda ve düşeyde karmaşık ilişkiler ağının özel çözümler gerektirdiği bir uzmanlık alanı. Belli bir yapı konsepti üzerine medikal planlamadan başlayan tasarım süreci, iç mekan tasarımından ve detaylandırmaya kadar her aşamada titizlikle yürütülüyor.
Hastane projelerinde uzmanlaşan ve birçok Acıbadem hastanesini hayata geçiren Lina Mimarlık çalışmalarını Acıbadem Proje Yönetim Binası’nda ortak çalışma yöntemiyle sürdürüyor.
Firmanın kurucusu Aylin Şensoy, “Üç H üzerine proje üretmek istedim hep” diyor, “Hastane, hapishane ve havaalanı…” IDGSA Mimarlık Bölümü’nden yüksek mimar olarak mezun olan Şensoy, Vedat Dalokay ve Ertem Ertunga gibi usta mimarların yanında profesyonel yaşama atılmış. Yaklaşık 17 sene hocası olan Ertunga ile birlikte çalıştıktan sonra 2006’da ayrılıp kariyerini Lina Mimarlık olarak sürdürmeye karar vermiş. Aylin Şensoy, hastane mimarisi ve medikal planlama sürecine dair merak ettiklerimizi yanıtlıyor.
Medikal planlamaya nasıl yöneldiniz?
2000 yılının sonunda Acıbadem, hastane projesi için Ertem Ertunga’ya teklif getirmişti. Acıbadem Kadıköy ve Carousel’den sonra üçüncü hastanenin ‘premiere’ hastane olmasını istiyorlardı. Hastane projesi ile böylece tanışmış olduk. Önce araziyi önünüze getiriyorlar, proje istiyorlar tabii. İhtiyaç programı çıktı, bu dönem içinde proje sürerken Amerika’daki etkinlikleri takip etmeye; Amerika’nın mimarlar odasının düzenlediği Healthcare Facilities eğitimlerine katılmaya başladık. O sırada, Acıbadem’in anlaşmalı olduğu Harvard Medical School’dan da planlama konusunda eğitim almaya başladık.
Hasta, doktor ve personelin gereksinimleri, işletme planlaması -ki hastanelerin başarılı olması için o da çok önemli- ile personel sayısı maliyeti, nasıl azaltabilir ya da çoğaltılabileceği gibi… Hemşire bankolarının ve içerideki ekipmanların adetleri, yatak kapasitesine göre istasyon sayısının belirlenmesi ve optimizasyonu çok önemli. Optimizasyon formülünde 18 hastaya bir hemşire bankosu düşer. Hacimler farklı olabiliyor; 500 yataklı, 1000 yataklı.. V şeklinde ya da U şeklinde planlamalar girebiliyor.
Planlama süreci hangi noktadan başlıyor?
Hasta odaları katından, hasta sayısından başlıyor; o da sizin yatak sayınızı belirliyor. Önce hasta odaları yatak katını, servis çekirdeğini, ana sirkülasyon alanlarını, hastayı yormadan odasına götürecek koridor uzunluklarını ya da tur atması için gezi ve dinlenme alanlarının yaratılması gerekir. Refakatçı konusu da ayrı bir proje. Bizim memleketimizde her hastaya üç refakatçi düşüyor. O yüzden refakatçiye de önem vermeye, onlara alanlar yaratmaya başladık. Suit odalarda yatak odaları koyuyoruz refakatçi için. Özellikle, Maslak hastanemizde bu tip odalarımız çok fazla.
Sirkülasyon alanlarını hangi kriterlere göre belirliyorsunuz?
Hastanede görünenin arkasında hiç bilmediğiniz bölümler var. Poliklinik, röntgen, radyoloji bölümünün arkasında müthiş bir sanayi var, örneğin. Ayakta tedavi ile gelmiş olan hastanın, acilden gelen yataklı hasta ile çakıştırılmaması gerekir. Moral bozucu olmaması için… Sıradan bir tetkik yaptırmaya gelmişsiniz, acil servis vakasına tanık oluyorsunuz. Orada, entübe bir hastanın sedyeyle önünüzden geçmesi hiç hoş bir manzara değil. Özellikle buna çok dikkat ediyoruz. Emar merkezinde, ayakta tedavi hastası başka bir koridordan, yatakta tedavi hastası başka bir koridordan ya da acil hastası başka bir koridordan yönlendirilir.
Çakışmayan ya da ayrıştırmamız gereken; hem birbirine yakın hem de birlikte olmaması gereken programlar, medikal planlamanın en önemli noktaları. Acil hastasını da iki tipte planlıyoruz. Ufak düşme, aşı gibi vakalarla, ağır yaralıların, canlandırmaya muhtaç hastaların da girişlerini aynı yerden yapamazsınız. Ayrı bölümlerde teşhisleri konur ama kimse birbirini görmez.
Medikal planlama, matematiksel hesap gerektiriyor anlaşılan…
Yatayda ve düşeyde tamamen matematiksel hesap gerektiriyor, üstteki ve alttaki bağlantıların birbirine yakın olması gerekir. Önce şema balonlarıyla tüm bu ilişkileri kurguluyoruz. Doktorlar için de özel planlama var; doktoru bir yerden sonra görünmez adam haline getirmeniz, onun dinlenme alanlarını yaratmanız lazım. Özellikle ameliyatları saaterce sürebilen beyin cerrahisinde çok mühim bunlar. Genellikle bodrum katlarında düzenlenen ameliyathanelerde doktorların dinlenebileceği bir ışık bantı açmaya çalışıyoruz.
Jinekoloji bölümü de özel bir planlama gerektirebiliyor. Kadın doğum uzmanına muayeneye geldiklerinde görünmek istemeyen, çekinen kadınlarımız var. Buna çare bulmak için jinekoloji bölümünü iki ve üç koridorlu yaptık. İki kapısı olan, aradan muayene odasına açılan görüşme odaları yaptık. Doktor refakatçıyı muayene odasına almıyor, etik olarak burada sadece hastasıyla paylaşması gerektiğini paylaşıyor. Bu gibi şeyler insanların yaşanmışlıklarından yola çıkıyor İki bölümlü bir muayene odası dünyanın hiçbir yerinde yoktur.
Belirlenmiş bir formül var mı, yoksa her yeni hastanede bu ilişkiler ağını yeniden mi kurguluyorsunuz?
Her hastane için yeniden yapılıyor. Sıfırdan planlarken yaptığımız tasarımlarda çok daha serbestiz. Yatay ve düşey platformlarda kriterlerimizi ve kalıplarımızı uygulamak için tecrübelerimizden de yola çıkarak daha rahat oturtuyoruz. Ama mevcut bina içinde planlama yaparken çok zorlanıyoruz. Normalde belli bir kumaşınız vardır, terziye gidersiniz ve dersiniz ki “Benim bedenime göre bu elbiseyi dik.” Ama kimi zaman da işler tersine işliyor. “Bu bedeni bu elbiseye sığdır” deniyor.
Maslak projesi, bunun en iyi örneği. Bu proje aslında 2001’de bitmişti örneğin. O esnada hastanenin kurulacağı arazi üzerinde mikrocerrahi hastanesi olarak yapılmış bir bina vardı ve Anıtlar Kurulu korunmasını öngörüyordu. Biz de kriterlerimizi, oda ebatlarımızı uyarladık; takviyelerle o binayı hastane haline getirdik. Farklı bir cepheyi resmen giydirdik ve projeyi böyle oluşturduk. Anıtlar Kurulu’na sunduğumuz projeyi sit alanının öngördüğü şekilde planlamıştık ama içine konması istenen program ve cihazlar için o bina yeterli olmadı. Radyoterapi bölümünün boyutları 12 metreye 25 metre örneğin, bu da çok büyük bir alan.
Beton dökülerek 2.5 metrelik duvarlarla çevriliyor. Astarı yüzünden pahalı çıkmaya başlayınca “yıkalım” dediler. Ama gelin görün ki bina kontürü öyle onaylanınca, bambaşka prosedürlere girmemesi için yeni binayı o kontürün içine yapmak zorundasınız. Aslında bina aysberg gibidir. Bodrum katları 7500 metrekareden başlar, yukarıda 2000 metrekareye doğru küçülür.
Bu süreçte, iç mekan tasarımı ne zaman devreye giriyor?
Hastaneyi Acıbadem Proje Yönetimi’nin teknik ve mimar danışmanlarıyla beraber avan projede bitiriyoruz, bütün medikal elemanlar da ekilmiş oluyor. Cihazlar da sürekli yeni teknolojiyle birlikte değişiyor, onu da göz önüne almak zorundasınız. Bütün bu bilgiler ekilip avan projeyi çıkardıktan sonra, mekanların adının ne olduğu, kaç metrekare olduğu yazılıyor. İdari birimlerin isteklerini, tecrübeyle sabit bazı bilgileri de projeye ektikten sona kontrol ediliyor, onlarla beraber masaya oturuyoruz.Bazen proje çok ufak revizyonlarla değişiyor, bazen kat değişikliklerine kadar gidiyor. Avan projeden sonra iç mimari, mekanik ve elektrik donanımı devreye girer.
En altta mimari, üstte statik, elektrik aydınlatma planı, döşeme planı, mermer planı, duvar planı bilgisayar çizimlerinde, hepsinin bir ağ şeklinde üst üste gelmesi gerekiyor.
İşleyen bir makina gibi, öyle değil mi?
Hastanenin arkasında tam bir sanayi var, o mekanizmanın bütün dişlilerinin birbirine uyumlu bir şekilde dönmesi lazım. Mimarisinden son detayına insanı kucaklayan bir yapı olmalı.
Röportaj: Benan Kapucu Portre: Mustafa Nurdoğdu
Etiketler: Aylin Şensoy, Hastane mimarisi, iç mekan tasarımı, medikal planlama | İlk yorumu siz yapın »
11 Eylül 2009 | Yazar: Benan Kapucu | Konu: Söyleşi, Tasarım
Mağaza, kongre-sergi sarayı ve turizm yapılarından sonra, son dönemde çalışmalarını sağlık endüstrisinde yoğunlaştıran zoom tpu, teknolojinin yeni olanaklarına açık bir mimarlık anlayışına sahip. Firmanın kurucu ortakları atilla kuzu ve levent çırpıcı, iç mekan tasarımlarında biyomimik yapıları ve fraktal formları ustaca kullanıyor; firmalar için geliştirdikleri ürün konseptlerinde geleceğin teknolojisine yer açıyor.
Zoom TPU, son dönemde hastane, ilaç firmalarının ofisleri gibi sağlık sektörüne yönelik projeleriyle gündemde olan bir mimarlık şirketi. Acıbadem hastaneleriyle çözüm ortağı gibi çalışan Zoom TPU, Memorial, Florence Nightingale hastanelerinin de mekan konsepti ve uygulamalarını gerçekleştirdi. Acıbadem Bağdat Polikliniği ile 2005 yılında uluslararası bir ödül kazanan mimarlık şirketi, Atilla Kuzu ve Levent Çırpıcı ortaklığında 1994 yılından beri çalışmalarını sürdürüyor. Atilla Kuzu, mobilya tasarımlarıyla da tanınan bir tasarımcı. Japonya’da ve Türkiye’de birçok ödül kazanan Taklamakan oturma birimi, XYZ kitaplık (üstte) ve Barringer sehpa gibi… Kuzu ve Çırpıcı ile olan sohbetimiz, Zoom’un deneysel tasarım çizgisi ve sağlık sektöründeki işlerine odaklanıyor.
Zoom Mimarlık’ın temel tasarım yaklaşımından söz eder misiniz?
Atilla Kuzu – Zoom Mimarlık’ın temel yaklaşımı, çağdaş ve modern bir çizgi… Teknolojinin geldiği nokta ne ise, biz her tür projeye -hastane, ev ya da ürün tasarımı- o teknolojik gelişmeleri aktarmalıyız. Ürün tasarımında çoğunlukla, alışkanlıklardan, koşullanmalardan olsa gerek, teknolojinin geldiği noktayı tam olarak yansıtamıyoruz. Evde kullanacağınız bir koltukta, bir uçak koltuğu ya da bir araba koltuğunda olduğu gibi günün teknolojisini entegre etmeyi nedense hiç düşünemiyoruz. Ergonomik ayarları, evinizdeki koltuğa da yüklemeniz gerekir aslında. Şu aralar bir firma için özel bir koltuk tasarımı üzerine çalışıyoruz. İstiyoruz ki kullanıcı televizyon izlerken DVD’sini de koysun, oradan kumanda etsin…. Tabii, böyle bir ürün tasarlamaya kalkıştığınızda, üretici firma teknolojik desteği bu işten anlayan başka firmadan almak zorunda.Bu bağlantıları da kurmamız gerekiyor.
Geçmişle değil, bugünle ilgilisiniz öyle mi?
AK- Geçmişe öykünmek bizim işimiz değil, ama ister istemez özümüze ait izler ortaya çıkıyor. Çünkü biz bu topraklar üzerinde yaşıyoruz. Öte yandan geçmişte üretilenlerin bağlamı, koşulları ait olduğu zamanla ve dönemle bağlantılı. O yüzden, geçmişten yola çıkmak bir yanılgı bence.
İşvereni nasıl yönlendiriyorsunuz?
Levent Çırpıcı- İşvereni yönlendirmede ve tasarım sürecinde ilk olarak aktarılanları doğru anlamayı önemsiyoruz. Sonrasında, mekânın verilerini, işin süresi ve işverenin beklentileri ile buluşması için çalışmalarımızı başlatıyoruz. Ancak öyle mekânlar oluyor ki tasarım sürecinde bize ortak oluyor, öyle işverenlerimiz oluyor ki tasarımda etkili olmak ısrarında olabiliyorlar. Biz ne olursa olsun, işverene işin gereksinimlerini, olması gerekenleri güncel endişelerden uzak kurgumuzla sunarak paylaşıyoruz. Ancak dayanılmaz bütçesel unsurlar ya da işin süresi nedeniyle konsepti tamamen ya da kısmen değiştirerek sonuçlandırıyoruz.
Son dönemde sağlık yapılarına odaklandığınız görüyoruz. İşlerinizde, tematik bir yaklaşım olduğunu söyleyebilir miyiz?
AK- Evet, ama tümünde değil. Bursa’daki Acıbadem’de ahşap ağırlıklı bir dekorasyona gidilmesi nedeniyle orada belli bir tema üzerine odaklandığımızı söyleyemem. Bursa’daki polikliniğin geleneksel olması beklendiği için çok başka bir yaklaşım sergiledik. Ahşabın yoğun kullanıldığı polikliniğin iç mekanlarında biyolojik dokuları lobide ve belli noktalarda, yatayda bant olarak dekorasyona yükledik. Öte yandan, International Hospital projesi ise tamamen deneyseldi.
Acıbadem Maslak projesinde tema daha belirgindir. Maslak’ta zemin döşemesinde ve tavan kaplamasında üç boyutlu dokular ortaya çıktı. Elipsoid formları alıp tavanda kimi noktalarda kraterleştirdik. Bundan sonraki projelerimizde fraktal formlara daha ağırlık vermeyi düşünüyoruz. Fraktal yaklaşımlar, var oluş, yaradılış, insan DNA’sının çözümlenmiş olması tasarıma da girmeye başladı. Gelecekte, özellikle de mimaride ve ürün tasarımında organik formları çok göreceğimizi düşünüyorum. Bilgisayar programları kimi formları yakalamamızı kolaylaştırıyor.
Acıbadem Maslak projesinde yarışma projesini olduğu gibi uygulayabildiniz mi?
LÇ- Maslak için sunduğumuz projede, epital doku hücresinden yola çıkan bir konsept geliştirmiştik. Hatta cam giriş saçağını biz, aynı o hücre yapısına öykünür formda çizdik. Açık arayla yarışmayı aldık; çıkış noktası ve felsefesiyle güzel bir proje oldu. Sonra uygulamaya geçince biraz aza indirgenmeye başladı. Bizim düşündüğümüz, lobide kabuk halinde oturma üniteleri vardı. Yuvarlak, kendi mahremiyeti olan… Duvarda dokular oluşturduğumuz lobi, baştaki projeye biraz daha yakın. Kayar sistemler, bambu, yaprak gibi doğal dokuları iç mekanda da kullanmaya çalıştık.
Hastanenin iç mekan tasarımında, ‘iletişim’ de esas öyle değil mi?
AK- Hastane, öncelikle hastanın moralinin yüksek tutulması gereken bir yapı. Biz hastaneleri iyi bir aydınlatma, hemşire bankosu, karşılama bankosu, aydınlatması ve bildirişimiyle “moral yükseltme alanları” olarak düzenlemeye başladık. Cihazların olduğu bölümlere de aslında daha fazla itina gösterilmesi gerektiğini anladık. Kemoterapi, radyoloji bölümlerinde hastanın kendini özel hissedeceği alanlar yaratmaya çalıştık. Pediatri kliniğinde daha renkli daha karikatürize desenler kullandık; balıkları izleyebilecekleri, projeksiyonlu havuzlar yaptık.
Hasta odalarını nasıl düzenliyorsunuz?
Hasta odaları zaten başlı başına özel. Orada önemli olan hasta, dolayısıyla yattığı alanın başucunu ve etrafını bir kabuğa almayı düşündük. Medikal gazların geldiği başucu ünitelerini özel olarak tasarladık. Bu noktada, hasta yatağının da çok büyük bir önemi var. Amerika’da Harvard Medical’in düzenlediği bir seminere katılmıştık. Hasta başında doktora ayrılan bir taburenin hastanın psikolojisi açısından, doktorun onunla beraber olduğu duygusunu vermesi açısından çok etkili olduğunu öğrendik. Acıbadem Maslak’ta bunu aynen uyguladık. Doktor ayakta durup üstten bakarak değil, taburede aynı seviyede oturarak hastayla yakından igilenecek. Işığın kullanımı çok önemli. Hastanın yatağından zor kalkıyor bile olsa, pencereden gün ışığını görüp tekrar yatmasının, psikolojik rahatlama açısından önemli olduğu söyleniyor.
Kısıklı Patoloji Laboratuvarı’nın tasarım kriterlerinden söz eder misiniz?
LÇ- Kök hücre üretim amaçlı bu tesiste bir doku hücresinin büyütülmüş halini döşemelere ve görsel duvarlara yansıttık. Mekanları birleştirici niteliğinde olan ve sirkülasyonu sağlayan ana koridoru, deney tüpü çıkışlı eğrisel bir kesitle çözerek diğer mekânlara geçişi bu atmosferden sağladık.
Sağlık endüstrisindeki gelişmeler mimariye ve tasarıma nasıl yansıyor?
LÇ- Hastanede son trend diye bir son noktanın olamayacağını söyleyebiliriz. Tıptaki gelişmeler çok hızlı ve çok çeşitli olarak sürüyor, bu çeşitliliği takip etmek neredeyse olanaksız. Ancak şunu söyleyebiliriz, hastanelerde sağlıkla ilgili tedirgin edici unsurlardan uzakta, tam bir tedavi kalitesi dışında, hastane bütününde iyileştirici bir çevre oluşturulması belirleyici bir hedef olarak görülmeli.
İnsanın medikal alanlardaki hareket ve psikolojileri eskiye nazaran çok derinlikli olarak ele alınıyor. Tamamen bu verilere göre renk, desen, form çalışmaları hazırlanarak iş sonlandırılıyor.
Hangi hastane projeleri var sırada?
AK- Acıbadem Fulya hastanesinin şantiyesi sürüyor. Bodrum hastanesi projesi bir sene ertelenmişti ama her an başlayabilir. Memorial, Florence Nightingale hastaneleriyle de çalıştık.
Ürün tasarımı konusunda yeni çalışmalarınız var mı?
AK- B&T firmasına sehpa tasarımı verdik. Bir Japon firmasına beş ürün verdim, prototipleri yapılacak ve muhtemelen üretilecek. 888 için çalışmalarımız var; mobilya tasarımına teknolojiyi entegre etmeye çalıştığımızı söylemiştim başta. 888’in tasarımları da bu projenin içinde. Beni oldukça heyecanlandıran projeler içinde olduğumu söyleyebilirim. 2010 ürün tasarımı açısından hareketli olacak gibi görünüyor.
Röportaj: Benan Kapucu – Portre: Mustafa Nurdoğdu
Etiketler: Atilla Kuzu, hastane, Levent Çırpıcı, Söyleşi, Tasarım, zoom tpu | İlk yorumu siz yapın »
7 Eylül 2009 | Yazar: Gateway | Konu: Söyleşi
“…21. yy saydamlık, hesap verme, mimari açıdan daracık pencerelerden, kapılardan değil de geniş pencerelerle doğayı içeriye aldığımız, bizim de arkasını görebildiğimiz, imkanlarla dolu bir dönem.”
“Mimarlık, içinde tasarımın yanı sıra felsefenin, yöneticiliğin, işadamlığının, hukuk ve muhasebenin, psikolojinin de barındığı geniş çaplı bir meslek.”
Saydam mimarlık birçok yerde kavram olarak farklı tanımlanmış, size neyi ifade ediyor ve bu konuda hiç çalışmalarınız oldu mu?
Saydamlık teknolojinin de ilerlemesiyle biraz daha fazla karşımıza çıkan bir kavram. Bununla birlikte kavramın sosyolojik altyapısı da var. Öyle ki, artık insanlar 21.yy’da birbirlerinden daha fazla haberdar, en uzak köşelerde neler olup bittiğiyle alakalı bilgi sahibi. Yalnız şeffaflık ve ışık açısından geçirgenlik gibi yapı özelliklerinin ötesinde biraz felsefi ve ideolojik tarafı da var. Bireylerin ve kurumların yaptıkları işlerle ilgili hesap verebilmeleri, bir yapı malzemesinin dışında bir kavramdır. Bir yaklaşım olarak saydamlığa önemle eğilmeliyiz. Bence son 50 senenin, saydamlık açısından, artık demokrasinin ilerlemesi, şeffafiyet, insanların hesap vermesi, yönetimden hesap sorabilmeleri ekseninde ilerleyen bir yapısı var. Biraz bu altyapıyla baktığımız zaman, mimari de zaten o sosyolojik yapının bir parçası haline geliyor.
Son tezahürde berlin Duvarı’nın yıkılmasıyla daha da anlamlı hale geldi diye düşünüyorum. Zaten dikkat ederseniz, örneğin Almanya Parlamento binası eskiden son derece kompakt, son derece yüksek ve kalın duvarlarla çevrili, birtakım seçkinlerin arkasında bizim adımıza karar verdiği yerler iken, şimdi yeni yapılan parlamento binaları yoldan geçen yürüyen insanlarla parlamenterlerin göz teması içinde olduğu yapılar haline geldi. Dolayısıyla 21. yy hakikaten şeffaflık, saydamlık, hesap verme, işin bir de mimari tarafından baktığınız zaman daracık pencerelerden, kapılardan değil de geniş pencerelerle dışarısını, doğayı da içeriye aldığımız, bizim de arkada ne olduğunu merak etmediğimiz, görebildiğimiz, böylesi imkânlarla dolu bir yüzyıl haline geldi.
Geçmişte teknik ve malzeme eksiklikleri de saydam tasarımların önüne geçiyor muydu?
Önceki dönemlerde, mimari anlamda bakarsak, yalıtım koşulları, klimatizasyon, iklimlendirmeyle alakalı sorunlu dönemlerdi. Biz tatil mekânlarında küçük pencereler kullanırdık ki, içerisi lüzumundan fazla ısınmasın. Öyle olunca da, bu sefer manzaraya karşı kapalı, dar pencerelerle manzarayla ilişki kurmaya çalışan bir mimari anlayış söz konusuydu. Şimdi geniş pencereler yaptığımız zaman doğayla daha fazla bütünleşiyoruz. İçerde de bir klima cihazıyla ihtiyacımız olan konforu yaratabilir hale gelince saydamlık hak ettiği değere ulaşmış oldu.
Mimari olarak baktığınızda bu konuda en çok etkilendiğiniz projeden bahsedebilir misiniz?
Biraz önce örneğini vermiş olduğum parlamento binasında, Norman Foster’ın yaptığı eski binanın üstüne takılmış olan cam kubbe ve yine Louvre’un bahçesindeki Pei’in yaptığı cam piramit. Örneğin, son derece katı ve içedönük binalar olarak anılan, bu kimsenin ulaşamadığı duvarların arkasındaki değerlere ulaşılabilirlik, bütün açılardan ciddi anlamda gün ışığını değerlendirerek, içerisindeki yapıya sonradan Pei’in takmış olduğu o piramit aracılığıyla sağlanabilmiştir. İnsanların artık rahatlıkla gözlemci ve müdahil olabilmesi, sanat, teknoloji ve insanlar için pozitif ortamlar yaratılabilmesi adına mimarlar görevlerini ciddi biçimde yapıyorlar.
Bu dönemsel bir trend midir, daha sonra bu trendin devamı gelir mi sizce? Bundan sonrasını nasıl görüyorsunuz?
Öncelikle, “dönemsel” adlandırılması geçici bir zaman dilimini çağrıştırıyor, ve trend ise daha çok modayı çağrıştırıyor. Bana sorarsanız mimaride moda diye bir gerçeklik yok, mimaride daha çok teknolojinin gelişmesi ve insan yaşam biçiminin değişmesi söz konusu. Teknoloji devrimiyle beraber demir ve çelik gibi yapı malzemelerini daha fazla, daha kolay kullanabilir hale geldik. Böyle olunca da pencere ebatları genişledi. Halkın köylerden şehirlere yerleşmeleri ile birlikte toplu konut ve yüksek konutlar yapılmaya başlandı. Binalar lüzumsuz süslemeler, anlamsız maliyet faktörü olan kolon başlıkları, kat silmeleri gibi biraz geçmişe öykünen süslemeci detaylardan arındı ve bu şekilde modern mimari yüzyılın başında ortaya çıktı.
Mimaride ışığın artan değerlendirilmesi, hem sosyolojik hem de teknolojik anlamda yaşadığımız çağın mimarideki yansımasıdır. Önümüzdeki dönemde beton teknolojisinde başka bir boyuta geçiyoruz, betonarme perdeler ışığı geçirgen hale gelmeye başlıyor. Projeler ve tasarımlar artık teknolojideki bu ilerlemeleri kendi bünyesinde barındırır hale geliyor. Açıkçası, beton teknolojisinde cam gibi saydam unsurları doğramalarla alakalı olarak projelerde yoğunlukla kullanır hale geleceğiz. Daha geniş açıklıklara geçmeye başlayacağız.
İmza attığınız projelerde vazgeçemediğiniz standartlar, olmazsa olmaz unsurlar ve sizi tanımlayabilecek ayrıntılar var mı?
Bizim için projelerinizde olmazsa olmaz birtakım hijyenik detaylar var. Klasik ve modern çizgilere sahip bütün işlerde, içerisinde hem yalınlığı hem de doğru çözümleri düşünmek sağlıklı bir projenin temel kıstasıdır. Lüzumundan fazla süs ve detaydan, birbirini zor karşılayan, kullanımı ileriki yıllarda problem olabilecek ayrıntılardan mümkün olduğunca projeyi arındırmaya çalışıyorum. İnsanların mekanları zaman kolaylıkla tamir edebilmeleri ve güncelleştirebilmeleri önemli bir unsur. Mimarlık mesleki altyapı anlamında çok farklı disiplin ve meslek gruplarıyla ilişkide olup, onlardan destek alarak sonuca ulaşıyor.
Kendinizi diğer tasarımcı ve mimarlardan hangi alanlarda farklı görüyorsunuz?
Kendimi tasarımcı değil mimar olarak görüyorum. Daha önce söylediğim gibi, mimarlık içinde tasarımın yanı sıra felsefenin, yöneticiliğin, işadamlığının, hukuk ve muhasebenin, psikolojinin de barındığı geniş çaplı bir meslek. Çünkü tasarımcı kalemiyle baş başadır. Hâlbuki mimarlıkta tüm süreç çözülmesi gereken problemlerle dolu, birden fazla insanla sürekli tartışılan, uzun etaplardan, uzlaşılardan ve sentezlerden oluşur. Projenin kâğıt üzerinde şık bir resim olması beni tatmin etmez.
Onun ayağa kalkmış hali, kullanıcılar tarafından yaşanması, hayatın içine katılması sürecin tamamlanmasıdır. Bu süreci yaşarken yatırımcının doğruya ikna edilmesi, tecrübenizden yararlanması, güven ortamının oluşturulması neticeyi belirler ki ben bu noktada diğer meslektaşlarımın aksine son derece ısrarcı, ama her zaman samimi bir uygulama süreci izlerim. Önemli bir fark da gerçekten kişiye özel bir çalışmayı kendi üslubumla yoğurarak farklı neticelere ulaşmayı da projeye katkım olarak görürüm. Benim o anlamda kendi müşterilerime müdahil bir çalışma tarzım var. Çünkü bizim işimiz sadece bir ürünü ya da bir mekânı tasarlamak değil, aslında hayatı beraberce tasarlamak. İşte böylesi bir felsefe ile başladığınız zaman çalışma süreciniz işinizi müşterinizle karşılıklı sorgulayarak gelişiyor.
İşinizde ayrıntıların zorluğu, tolerans olmaması, herhalde biraz daha heyecanlı yapıyor projeyi…
Evet, biraz öyle… Bir projenin bu tür zorlukları, tasarım ölçütleri insanı belli bir noktaya yönlendiriyor ve çözümü kolaylaştırıyor. Herhangi bir şekilde zorluk, sıkıntı, problem olmadığı zaman zaten ne üreteceğinizi şaşırır hale geliyorsunuz, bir kimlik bulmakta güçlük çekiyorsunuz. Biz, biraz da şeytanın avukatlığını da yaparak işin ruhunu ortaya koymaya çalışarak, beyin fırtınası yaratıyoruz müşterilerimizle. Bir ofis düzenlerken, bir hastane, bir klinik ve küçücük bir evin odasını yaparken de böyle bir mantıkla gidiyoruz. Bütün; işinizin ve ürünlerinizin hikâye, ihtiyaç, kompozisyon ve güncel yapı teknikleriyle yoğrulmasıdır.
Mimarideki tarzınız ile yaşam tarzınız arasında bir bağlantı görüyor musunuz?
Evet. Mimarlık benim hayatımın her noktasında ve beni mutlu eden her şey az önce bahsettiğim hijyen üzerine kurulu; sağlıklı bir ruh hali ve düşünce yapısı, sağlıklı sonuçlar… İnsanlar hakikaten hayatını planlamalı, projesini planladığı gibi. O planlamayı yaparken proje verilerini doğru tahlil etmeli, biz proje üretirken de böyle yapıyoruz.
Şimdi hayatınızı bu verilere göre tanzim etmeye ve ona göre bir strateji oluşturmaya başlarsanız hazırlıkta başarılı oluyorsanız, başarı için ön koşulları tamamlıyorsunuz anlamına gelir. Bu açıdan, geleceğe dönük bir izdüşümü benimsemek hem iş hem de yaşam standardımız için önemli bir noktadır. Dolayısıyla ben hem meslek hem de özel hayatımda mümkün olduğu kadar az sürprizli, mümkün olduğu kadar doğru programlanmış ve proje verilerinin ciddi bir şekilde değerlendirildiği bir süreçte yaşamaya çalışıyorum, açıkçası işlerimizde müşterilerime de böyle bir süreç vaat ediyorum.
Etiketler: Dara Kızıltoprak, mekan, Mimari, proje, Tasarım | İlk yorumu siz yapın »
4 Eylül 2009 | Yazar: Gateway | Konu: Mimari, Söyleşi
Nişantaşı Turizm firmasının kurucularındanile bir söyleşi gerçekleştirdik. Sofa Otel’in kuruluş hikâyesini ve genel konsepti hakkında konuştuk.
Sofa Otel de kullanılan Häfele donanımları aşağıdaki gibidir.
• Yaprak Menteşe
• Gizli menteşe
• Barelli tip kapı kolu
• WC tipi kapı kolu
• İtme Çekme Kol
• Barelli tip kapı kilidi
• WC tipi kapı kilidi
• Kilit karşılığı
• Çarpma kapı kilidi
• Çift taraflı barel
• Çift kanat kapı sürgüsü
• Yer soketi
• Kayar kollu kapı kapatıcı
• Gizli kapı kapatıcı
• Zemine gömme kapı kapatıcı
• Manyetik kapı tutucu
• Kapı fitili
• Kapı altı giyotini
• Yere monte kapı stoperi.
Amaç, herkesin kendi alanlarındaki uzmanlığını bir araya getirerek bir sinerji yaratmaktı.
Ali Sözmen, Ali Güreli ve siz farklı alanlarda çalışan işadamlarısınız. Bu proje için özel olarak bir araya geldiniz sanırım. The Sofa Hotel projesinin içinde yer alma fikri nasıl oluştu ve bu proje nasıl doğdu?
Bizler hepimiz ODTÜ kökenli olup aynı zamanda Ali Güreli ile sınıf arkadaşıyız. Ali Sözmen, Ali Güreli ve Mete Nisari’nin kurmuş olduğu BDC İş Geliştirme şirketine davet edilerek ortak olduğumda, Turizm konularında faaliyet göstermek üzere yeni bir şirket daha kurma kararı alınarak BDC Turizm AS adında yeni bir oluşumda bir araya gelindi ve Nişantaşı Otelciliğin temelleri işte böyle atıldı. Amaç herkesin kendi alanlarındaki uzmanlığını bir araya getirerek bir sinerji yaratmaktı, nitekim öyle oldu.
The Sofa Hotel’i ve projenin genel konseptini biraz açıklar mısınız? Sofa Hotel’i diğer butik otellerden ayıran özellikler nelerdir? Otelde kişiye özel sunulan hizmetler neler?
İstanbul gibi bir metropolitin incisi ve tek olan eski Nişantaşı’nın evlerini temel alarak bir konsept yaratmaya çalıştık. Bu konuda otel mimarisinde duayen olmuş Mimar Sinan Kafadar’ı içimize davet ettik ve hep beraber yaratılan bir eşgüdüm neticesinde “The Sofa”yı yarattık. Ortakların her birisi konular hakkında deneyim sahibi olduğu için herhalde Sinan Bey’in yaptığı en zor projelerden biri olmuştur.
Odalarımızın Nişantaşı evlerinin yüksek tavanları, geniş espasları, beyaz dilendirici renkleri ile tasarımlanmasını öngören Sinan Kafadar’a tamamen destek verdik ve çok isabetli karar vermiş olduğumuzu misafirlerimizin verileri ile doğruladık. Bir de en önemlisi İstanbul’un en güzel ve leziz mutfağı TuuS ile en güzel ve kapsamlı sağlıklı Yaşam Merkezi Taylife’ı müşterilerimizin hizmetine sunduk. Ayrıca Taylife’ın sahibi olan Taylan Kümeli’nin de otelimizde olması tüm İstanbullulara yatılı ve ya tısız detox (arınma) programı imkânını da açmış oldu.
Türkiye’de ilk HIP (Highly Individual Place) otel olma özelliğini taşıyan Sofa’ya otel konuklarının yaklaşımı nasıl oldu?
HIP kavramı herkesin bildiği bir kavram olmadığı için önceleri çok merak uyandırdı. Daha sonraları misafirlerimizin yaşadıkları tecrübe ile HIP kavramı örtüşünce devamlılık adını verdiğimiz müşteri tekrarı bu yaklaşımın son derece pozitif olduğunu ortaya koydu.
The Sofa Hotel’in içinde bulunan “Taylife SPA” yönetiminde bulunan ve alanında belli bir üne sahip, beslenme ve diyet uzmanı Taylan Kümeli ile nasıl bir araya geldiniz?
Son derece başarılı bir diyet uygulamasından sonra tam otelimizin belirli fonksiyonlarını “outsource” etme kararı sırasında bu fonksiyonlar için en uygun olan adaylar arasında SPA için Taylan Kümeli’yi davet ettik ve o da bizi kırmadı. Taylife’ı kurarak bünyemize katıldı. Daha sonra da ortaklığımız oluştu.
Hayata geçirmeyi planladığınız diğer projelerinizden bahseder misiniz?
The Sofa Hotel’lerini çoğaltmak, Taylife’ı da geliştirerek franchise edilebilecek bir konuma getirmek.
Etiketler: Erden Bilginer, Mimari, Söyleşi, The Sofa Otel | İlk yorumu siz yapın »
3 Eylül 2009 | Yazar: Gateway | Konu: Söyleşi
Gaudi’nin özellikle Barselona’da emanet ettiği rüya yapıları, bize modern zamanların insanlık açısından kentte ve sosyal yaşamda yarattığı kayboluşları uyaran ve buna karşı çırpınan bir elçinin uzattığı bir ferman gibidir. Fermanın sahibi: Doğa ve Hayallerimiz…
Antoni Gaudi genç yaşına rağmen, kilise otoriteleri ve şehrin burjuva kökenli ileri gelenleri gibi, ileride her zaman müşterileri olacak çevrelerden önemli teklif ve destekler almaya başlıyor. Bu işlerin arasında en önemlileri tabi ki Park Güell ve Sagrada Familia katedralidir. Ölümünün hemen ardından (1926), sanatçı kişiliği ve çalışmaları kültürel ve dinsel olarak dışlanmaya maruz bırakılırken, “avant-gardist” ve yeni uluslararası sanatsal eğilimler Gaudi figürünü tekrar kazanmak için elinden geleni yapmıştır. Bu şekilde 20. yüzyıl ortalarında Gaudi artık sanatta, modernizmin ve 20. yüzyıl mimarisinin bir kez daha doğuşunu temsil etmektedir.
Gaudi, Fransız mimar Eugene Viollet-le-Duc ve “süsleme, mimarinin kaynağıdır” diyen İngiliz düşünür John Ruskin’in teorilerinden etkilenmiştir. Zamanla 19.yüzyıl baskın tarihî stillerinin ötesine geçerek, sınıflandırılması çok güç kendi estetiğini ve hayli cüretkâr dışavurumlarını yaratmıştır. Yüzyılın mimari kurallara hiç uymayan, en değişken, en dolambaçlı, sonuç olarak sıra dışı eserinde hiçbir duvar dik inmiyor, hiçbir kolon düz çıkmıyor, kesinlikle tek renk kullanılmıyor, bütün iç ve dış mekânlar birbirine geçiyor…
Yüzyılın mimari kurallara hiç uymayan, en değişken, en dolambaçlı, sonuç olarak sıra dışı eserinde hiçbir duvar dik inmiyor, hiçbir kolon düz çıkmıyor, kesinlikle tek renk kullanılmıyor, bütün iç ve dış mekânlar birbirine geçiyor…
Antoni Gaudi’nin esin kaynağı doğal formlar, Casa Mila müzesinde sergilenmektedir.
La Sagrada Familia, her şeyden önce bitmemiş ve sıra dışı bir proje. Yapımı halen sürmekte olan bu abidenin, nereden bakarsanız bakın, aklınıza ilk düşüreceği fikir; doğadaki ayrıntıların insanlığın rüyaları ile nasıl kusursuz bir biçimde üst üste çakıştığı olacaktır.
Kentin künyesine kazınan hayalgücü…
Sagrada Familia (Kutsal Aile)
Barselona’nın en çok ziyaret edilen noktası Sagrada Familia Katedrali, şüphe götürmez bir şekilde şehre ruh katmaktadır. Kendi şehrini tanımlayan ve ona kendi mührünü kazıyan bir hayal gücü eseri, hala sürmekte olan bir rüyanın taştan ve alın terinden örülmüş simgesidir…
Mimar, 1883 yılında daha önce başlanmış bu neoklasik eserin devamında sorumluluğu almak üzere anlaşır, fakat temel hatlarını en baştan tamamen değiştirir. A. Gaudi, ilk iş, bu yapıyı zihninde canlandırırken fikirlerini şöyle netleştirdi; Sagrada Familia iki yönüyle öne çıkacaktı; birincisi anıtsal bir niteliği olması bir diğeri ise tasarımında bütün ayrıntılarının hayat dolu imgelerle zenginleştirilmesiydi. Mimar, 1926 yılına; yaşamının son anına kadar her bir detayında hayal gücünü, rüyalarını ve doğadan esinlendiği her ipucunu değerlendirerek bu anıtın başında olacaktı. Akıl almaz öznel dışavurumları kendi dilinden, taşın diline tercüme ediyordu, bunun yanında biçimleri ve geometrik kuralları zorlayarak, hatta bazen onları tekrar düzenleyerek bütün anıtın karmaşık ve abartılı yapısına tecrübelerini özenle uyguluyordu.
Katedralin bütün çehresinde, Hıristiyan geleneğinin sembolik kaynaklarını temsil etmesi açısından, mimari olarak abartılı süsleri ve ayrıntıları uyum içinde göz önüne çıkartmıştı. La Sagrada Familia, her şeyden önce bitmemiş ve sıra dışı bir proje. Yapımı halen sürmekte olan bu abidenin, nereden bakarsanız bakın, aklınıza ilk düşüreceği fikir; doğadaki ayrıntıların insanlığın rüyaları ile nasıl kusursuz bir biçimde üst üste çakıştığı olacaktır.
Kayıp bir cennetten manzaralar Park Güell (1900-1914)
Güell Park, Eusebi Güell adlı bir iş adamını tarafından, kendi hayallerini gerçekleştirmek için bu büyük devrimci sanatçımız Gaudi’ye verilmiş bir mimari projeydi. Barselona’nın kuzeyindeki geniş bir dağ yamacındaki parkın ve içerisindeki büyük alanda yer alan konakların esin kaynağı aslında İngiliz tarzında daha önce İngiltere’de örnekleri hayat bulmuş şehre ait park tasarımlarıydı.
Gaudi’nin katkısı, projesini böylesi bir esin kaynağından alıntınan, çok daha geniş ölçekli düşündüğü bir park olmasının yanında aynı zamanda zengin ve düşsel bir ortam yaratmak, içerisinde de ikamete mahsus konutlar tasarlamasıydı. İlk bakışta oldukça vahşi, rastlantısal ve engebeli görünen parkın aslında içeriğindeki her ayrıntı bir plan dâhilinde gerçekleştirildi; ana giriş noktaları, yollar ve patikalar, pazar alanı, meydan kısmı, su kanalları, çitler ve merdivenler…
Her ne kadar, Birinci Dünya Savaşı insanlık tarihinde bir dönüm noktası olarak kültürel algılarımızı ve toplumsal değer yargılarımızı olumsuz anlamda dönüştürmüş olsa da, kent, mimarının hayal gücünü korumaya almış ve onun kent yaşamına katkılarını tecrübe etmek için alanlar açmıştır. Gaudi’nin projesi doğanın korunması, pastoral imgeleri tekrar yorumlayıp çağdaş mimari tekniklerini deneyimleme anlamları açısından popüler kültüre de göz kırparak insan ve doğa ilişkisi konusunda ortak yaşam fikirlerini yansıtmakta oldukça başarılı olmuştur.
Etiketler: Antoni Gaudi | İlk yorumu siz yapın »
2 Eylül 2009 | Yazar: Gateway | Konu: Mimari, Söyleşi
Salon Veysel, Home Store, Çınar Halı, Ayyıldız, Diamond Line, Gülaylar Altın ve 771 gibi birçok göz kamaştırıcı mağaza tasarımının yanı sıra villa, restoran ve ofis tasarımları da bulunan Abdullah Burnaz, Açıkhava konserleri ile fuar düzenlemelerinde de oldukça ün yapmış bir isim. KA Mimarlık’ın kurucularından olan Abdullah Burnaz, tarzıyla Avrupa’da birçok mimarlık dergisi tarafından gelecek vaat eden mimar olarak gösteriliyor.
1998 yılında Abdullah Burnaz tarafından kurulan KA mimarlık, konuttan ofise, restorandan mağazaya uzanan farklı projeleriyle, İstanbul’un en önemli mekânlarında başarılı işlere imza atmaya devam ediyor. Abdullah Burnaz’a göre iyi bir mimar olmak için ilk şart doğal yetenek fakat yeteneğin de mutlaka kalifiye bir eğitimle şekillendirilmesi gerektiğine inanıyor.
Mimari’de saydamlığı daha çok ne tip yapılara ve mekânlara yakıştırıyorsunuz? Bu konuyla ilgili etkilendiğiniz bir projeden bahseder misiniz?
Mekânın bulunduğu ortamın mimari dokusunun vurgulanması gerekiyorsa ve yapının amacı bir şeyleri teşhir etmekse say damlık kullanılabilir. Ayrıca saydamlığın mimariye yansıtılmasında mekânın içinin yansıtılmak istenmesi de önemli bir diğer etken olabilir. Saydamlık, bütün bu unsurlar bir arada kurgulanırsa bir önem kazanır ve mimaride kullanılması anlamlı olur.
Bugüne kadar Türkiye’de önde gelen birçok markanın mağazalarına mimari olarak şekil verdiniz. Tasarımlarınızı yönlendiren temel bir felsefeniz var mı? Projeleriniz ve dekorasyonlarınızdaki en belirgin unsurlar nelerdir?
Vazgeçemediğim ve mekanın da elverişli olduğu ortamlarda kullandığım birçok unsur var. Mesela tavan veya duvarlarda kütlesel hareketler, nişler ve yırtıklar kullanmayı çok seviyorum. Tasarladığım mekanlarda ışık oyunları ve gizli ışıklar kullanmak ise vazgeçemediğim en önemli detaylar arasında.
Tasarım aşamasında sizi neler yönlendiriyor? Mesela mekânın bitmiş hali gözünüzde canlanır mı hemen. Yoksa Projelerinizi yavaş yavaş mı şekillendirirsiniz?
Tasarım aşamasındayken mekanın bitmişine yakın hali gözümde canlanır ve sonucunda da ortaya ne çıkacağını tahmin edebilirim. Projeyi şekillendirirken de hem kullanıcının beğenisine hem de mekanın koşullarına göre değişiklikler yapabiliyorum. Çünkü müşterinin isteklerini karşılayamayacak bir mekanda da çalışıyor olabilirsiniz. Böyle bir durumda da beklentileri karşılamak adına her talebi karşılamaya kalkarsanız ortaya iyi bir şey çıkarmak çok güç olur.
Bir projede kendi istek ve öngörülerinizle müşterilerinizinkini nasıl harmanlarsınız?
Bu ne yaptığınızı iyi bilip bilmediğinizle ilgili bir durum ama tabii ki bir projede öncelik kullanıcının istek ve ihtiyaçlarıdır. Bunları tabii ki çok önemserim fakat kendi çizgimden ve tasarım anlayışımdan da ödün vermemeye çalışıyorum. Proje aşamasında ve hayata geçirirken yaptığım işten zevk almalıyım ve sonrasında da ortaya çıkan sonuçtan hem ben memnun olayım hem de müşteri memnun kalsın. Zaten benimle çalışan kişiler ya da çalışmak isteyenler genelde bana gelmeden önce yaptığım çalışmaları görmüş oluyorlar ve sonra beni seçtikleri için bu konuda çok sorun yaşamıyorum genelde.
Markaların ön yüzü mağazalardan oluşuyor. Marka kimliklerini mağazalara nasıl yansıtıyorsunuz, neleri baz alıyorsunuz?
Birçok mağaza tasarımım var ve her birinde de farklı hedeflerle yola çıktım. Çünkü mağazanın hangi grubu hedeflediği, kullanım amacı ve mağazanın yeri çok önemlidir. Mağazada olması gerekenler, müşteri ihtiyaçları ve beklentileri de bu süreçte önemli olabiliyor. Bunları göz ardı etmemeye çalışırım fakat yine de asıl baz aldığım kendi tasarım anlayışımdır.
Bugüne kadar gerçekleştirdiğiniz projeler arasında sizi bir tasarımcı olarak en çok etkileyen ve değiştiren hangisi veya hangileri?
Daha çok serbest olduğum, kendi tasarım gücümü ve vazgeçemediğim bazı unsurları, mekanda el verdiği ölçüde özgürce kullanıp, ifade edebildiğim projelerimin hepsi benim içim öncelikli sırada yer alıyor.
Malzeme tercihleriniz neler? Belli bir renk paletiniz var mı? Tasarımlarınızda özellikle yer verdiğiniz renkler var mı?
Uygulanacak mimari tarz, malzeme yada gereken diğer herşey gibi renklerde de mekanın genel konseptine uygun olup olmadığına dikkat edilmesi gerekir. Fakat benim için siyah genellikle vazgeçemediğim bir renk ve yoğun olarak kullanmaya çalışıyorum.
Dekorasyonda trendler ve modanın yeri ne olmalı sizce? Modası geçmeyecek dekorasyon yapılabilir mi?
Moda ve trendler tabi ki de tasarımın şekillenmesini, biçimini, kullanılacak malzemeyi ve renkleri etkiler. Mimaride trendler dönemsel olarak değişir. Fakat her sene değişmesini bekleyemezsiniz. Bir dönem modern ve klasik çizgiler ön planda olabilir başka bir dönem de renkler daha fazla ön plana çıkabilir. Fakat siz kendi tercihlerinizle dönemsel trendlere uymayıp kendi modanızı da yaratabilirsiniz.
Takip ettiğiniz dergiler ve bir diğer sanat dalı?
Değişiklikleri ve gelişmeleri, dünyada olup bitenleri kaçırmamak adına yurtiçi ve yurtdışı kaynaklı tasarımla, mimariyle ve dekorasyonla ilgili tüm yayınları elimden geldiğince takip etmeye çalışıyorum. Çok yoğun çalıştığım için artık eve bile fazlasıyla iş taşımaya başladım ama çok nadirde olsa bulabildiğim boş zamanlarımda resim yapmak beni çok mutlu ediyor.
Etiketler: abdullah burnaz, Mimari | İlk yorumu siz yapın »
2 Eylül 2009 | Yazar: Gateway | Konu: Söyleşi
Orkan Güzelci, kavramsal bir konuyu ele alan Temas projesinde, mekanı “fiziksel” olmanın ötesinde, “zihinsel” temasın da gerçekleştiği buluşma noktaları olarak tasarlamış.
Temas mekanının öngörüldüğü semt olan Bostancı, denize paralel olan minibüs,tren ve sahil yollarlarının Kadıköy – Kartal hattı arasında birbirine en çok yaklaştığı yerde konumlanıyor. Ayrıca vapur ve deniz otobüsü, Bostancı dolmuş durağıyla bir terminal gibi çalışan bu bölge, tüm akışları denize dik olarak alıyor.
Temas, tren yolu nedeniyle geçiş yapılan alt geçidin tüm insan potansiyelinden beslenebilecek şekilde konumlandırılmış ve bu akışı oluşturan birbirine yabancı insanları buluşturmayı amaçlıyor. Yemek üzerinden bir temas gerçekleştirme fikriyle beraber, planlı, örgütlenmiş ve sıralı (hazırlama, pişirme, toplanma, yemek yeme) bir eylem olan yemek kültürünü mekanla bütünleştirmek amacıyla tek bir eleman kendi içinde kademe kademe kendi içinde örgütlenerek (katlanarak) doluluk ve boşluklarla Temas mekanını strüktürünü oluşturuyor.
Tüm servis birimleri ise mekana eklemlenen kırmızı kapalı bir kutu içinde çözümleniyor. Katlanmalar sonucu oluşan mekanda öncelikli amaç kentlinin yemeklerini birlikte hazırlamaları, pişirmeleri, yemeleri sürecinde zihinsel ve fiziksel bir birliktelik yakalama şansına sahip olmalarıdır.
Orkan Güzelci Kimdir?
1988 İstanbul doğumlu Orkan Güzelci ilköğretimini İstek Uluğbey Kolejinde tamamladıktan sonra Maltepe Anadolu Lisesi’nde öğrenimine devam etti. 2006 senesinde girdiği İstanbul Kültür Üniversitesi’nde lisans eğitimi sürmektedir. Orkan Güzelci ileri seviyede İngilizce ve orta seviyede Almanca bilmektedir. 2008 yaz döneminde şantiye stajını Maya İnşaat ve Dap Yapı’da, ofis stajını ise Sanem Mim.Mühendislik’te cephe tasarımı ve 3 boyutlu modelleme çalışmalarıyla sürdürdü. Orkan Güzelci Autocad, Photoshop, Sketch Up programlarını iyi derecede kullanmaktadır.
Etiketler: orkan güzelci, Tasarım | İlk yorumu siz yapın »
