Brezilya’da kalıcı bir fotoğraf koleksiyonu sergisi için Marcus Novais Arquitetura tarafından tasarlanan Museu Da Fotografia, hacimsel oranları, zamansız tasarım anlayışı, malzeme ve form kararlarındaki yalın yaklaşımıyla çağdaş bir mimari yakalamayı hedeflemiş.

Brezilya’nın Forteleza şehrinde, kentin önemli bir buluşma noktası olan eski bir İngiliz okulunun merkez binası olan Brezilya Birleşik Devletler Enstitüsü (IBEU), yeniden düzenlenerek yaklaşık 2.000 metrekare taban alanına sahip bir müze olarak kurgulanmış.

IMG_6079

Gerek hacimsel konfigürasyonu gerekse bulunduğu caddeyle etkileşimi zayıf bulunan mevcut bina, öncelikle yapısal elemanları ve dış duvarları kalacak şekilde elden geçirilmiş. Cephe ana unsuru olarak binada bulunan konsol tutulurken, öğleden sonraları yoğun ısı alan cephe koleksiyondaki işlerin korunması ve müze alanı içindeki konfor düşünülerek gözenekli kompozit metal levha malzeme ile kaplanmış. Malzeme kullanımındaki varyasyon ile cephede hacimsel bir dinamik yakalanmış.

Mevcut durumda çoğu kullanılmayan bina açıklıklarından avlu tutulmuş ve öncesinde lineer halde bulunan kaldırımlar, eklenen görsel iletişim unsurlarıyla birlikte dolaşıma izin verecek halde düzenlenmiş.

IMG_5954

Cepheye eklenen ve cam malzeme kullanımına izin veren küçük afişle cephedeki opak malzeme kullanımı dengelenmiş. Büyük L formunda olan afiş ise, yavaşça binanın üzerine inerek bütün kompozisyon için ideal bir oran oluşturmuş.

Beş katlı binanın zemin katında kafe, kütüphane, mağaza ve tuvaletin bulunduğu melez bir alan, ayrıca lobi ve geçici sergi alanı bulunuyor. Birinci ve ikinci katlarda; yalınlığıyla dikkat çeken sürekli sergi alanları ve bu sergi alanlarında yer yer konumlanan neredeyse görsel bir dinlenme de sunan dikey bahçeler yer alıyor. Şehir manzarasıyla ziyaretçilerini etkileyen üçüncü katta ise kısmen kapalı bir teras ile etkinlik ve atölye çalışmaları için çok amaçlı bir oda oluşturulmuş. Tüm idari yapılar ve teknik ekipmanlar bodrum katında konumlandırılmış.

IMG_6082

Fotoğraflar: © Celso Oliveira, Igor Ribeiro